Asil elfler (high elves) Quel’Thalas’ı kurmuş, insanlar Arathor’un çatısı altında birleşip elflerle birlikte Trol Savaşları’ndan zaferle çıkmıştı. Sonraki kuşaklar boyunca Tirisfal Muhafızı (Guardian of Tirisfal) unvanını taşıyan büyücüler, Yakan Lejyon’un (Burning Legion) ajanlarına karşı gizli bir savaş yürüttü. Bu soyun son halkası, ruhunda Sargeras’ı taşıyarak doğan ve Son Muhafız (Last Guardian) olarak anılacak Medivh’ti.
Draenor’a Düşen Gölge
Medivh’in Azeroth’ta dünyaya geldiği yıllarda “Hilekâr” Kil’jaeden (Kil’jaeden the Deceiver), Çarpık Düzlem’de (Twisting Nether) yandaşlarının arasında kara kara düşünüyordu. Efendisi Sargeras, ondan Lejyon’un Azeroth’a ikinci saldırısını hazırlamasını istemişti. Kil’jaeden bu kez hiçbir hataya göz yummayacaktı.
İblis efendisinin planı açıktı. Lejyon dünyaya ayak basmadan önce Azeroth’un savunmasını yeni bir güç yıpratmalıydı. Gece elfleri (night elves) ve ejderhalar gibi ölümlü halklar yeni bir düşmanla boğuşmak zorunda kalırsa, asıl istila geldiğinde direnecek hâlleri kalmayacaktı.
Kil’jaeden aradığı gücü, Büyük Karanlık’ın (Great Dark) sessizliğinde süzülen yemyeşil bir dünyada buldu: Draenor. Bu geniş ve huzurlu dünyada iki halk yaşıyordu. Klanlar hâlinde yaşayan, şaman geleneğine bağlı orklar uçsuz bucaksız bozkırlarda dolaşıyor, eğlence için avlanıyordu. Meraklı ve barışçıl draeneilar ise sarp kayalıkların ve yüksek zirvelerin arasına basit şehirler kurmuştu.
Kil’jaeden, Draenor halklarının doğru yoğrulursa Lejyon’a büyük hizmet edebileceğini gördü. İki ırk arasında yozlaşmaya en açık olanların savaşçı orklar olduğunu da fark etti.
Ner’zhul ve Gul’dan
İblis işe orkların yaşlı şamanı Ner’zhul’dan başladı. Çağlar önce Sargeras’ın Kraliçe Azshara’yı avucuna aldığı gibi, Kil’jaeden de Ner’zhul’un aklını esir etti. Kurnaz şamanı bir aracı gibi kullanarak klanların arasına savaş hırsı ve vahşet tohumları ekti. Ruhani bir halk olan orklar, kısa sürede kana susamış bir topluluğa dönüştü.
Ardından Kil’jaeden son adımı istedi. Ner’zhul ve halkı kendilerini tümüyle ölüme ve savaşa adamalıydı. Ancak yaşlı şaman, bu adımın orkları sonsuza dek nefretin kölesi yapacağını sezdi. Nasıl başardığı bilinmese de iblisin buyruğuna direndi.
Bu direnişe öfkelenen Kil’jaeden, halkını Lejyon’a teslim edecek başka bir ork aramaya koyuldu. Aradığı istekli müridi sonunda Ner’zhul’un kendi çırağında buldu. Bu hırslı genç orkun adı Gul’dan’dı. Kil’jaeden, koşulsuz itaati karşılığında ona hayal bile edemeyeceği bir güç vaat etti.
Gul’dan iblis büyüsüne hevesle sarıldı ve tarihin en güçlü ölümlü fel büyücüsü (warlock) oldu. Bu karanlık sanatı başka genç orklara da öğretti ve şaman geleneğini kökünden kazımak için çabaladı. Soydaşlarına gösterdiği bu yeni güç, kıyamet kokan dehşetengiz bir büyüydü.
Kil’jaeden, orklar üzerindeki pençesini sıkılaştırmak için Gul’dan’ın Gölge Konseyi’ni (Shadow Council) kurmasına yardım etti. Bu gizli tarikat klanları perde arkasından yönlendiriyor ve fel büyüsünü Draenor’un dört bir yanına yayıyordu.
Fel büyüsüne başvuran orkların sayısı arttıkça Draenor’un yumuşak çayırları ve dereleri kararıp solmaya başladı. Orkların kuşaklar boyu yurt bildiği geniş bozkırlar zamanla kurudu. Geride yalnızca kızıl ve çorak bir toprak kaldı. İblis enerjileri dünyayı yavaş yavaş öldürüyordu.
Orda’nın Doğuşu
Gul’dan ve Gölge Konseyi’nin gizli denetimi altında orklar gitgide saldırganlaştı. Savaş becerilerini ölümüne dövüşlerle bileyecekleri devasa arenalar inşa ettiler. Bu dönemde birkaç klan şefi, halklarındaki ahlaki çöküşe karşı sesini yükseltti.
Bunlardan biri, Ayazkurdu klanının (Frostwolf clan) şefi Durotan’dı. Durotan, orkları kendilerini nefrete ve öfkeye kaptırmamaları için uyardı. Ne var ki sözleri karşılık bulmadı. Savaşnarası klanından (Warsong clan) Grom Hellscream gibi daha güçlü şefler öne çıkarak savaşın ve tahakkümün yeni çağını savundu.
Kil’jaeden orkların neredeyse hazır olduğunu biliyordu, ama sadakatlerinden kesinlikle emin olmak istiyordu. Gölge Konseyi’ne gizlice “Yok Edici” Mannoroth’u (Mannoroth the Destructor) çağırttı. Mannoroth, yıkımın ve öfkenin vücut bulmuş hâliydi.
Gul’dan klan şeflerini bir araya topladı. Mannoroth’un öfkeyle kaynayan kanını içerlerse kimsenin onları yenemeyeceğine hepsini inandırdı. Grom Hellscream’in önderliğinde, Durotan dışındaki bütün şefler kanı içti. Böylece kendi kaderlerini Yakan Lejyon’un köleleri olarak mühürlediler. Mannoroth’un öfkesiyle dolan şefler, farkında olmadan bu boyunduruğu hiçbir şeyden habersiz soydaşlarına da geçirdi.
Bu yeni kan hırsının lanetine yakalanan orklar, önlerine çıkan herkese öfkelerini kusmak istiyordu. Zamanın geldiğini sezen Gul’dan, birbirleriyle çekişen klanları durdurulamaz tek bir güç altında birleştirdi: Orda.
Gul’dan, Hellscream ve Orgrim Doomhammer gibi şeflerin Orda’nın başına geçmek için yarışacağını biliyordu. Bu yüzden yeni Orda’yı yönetmesi için kukla bir savaşşefi (warchief) seçti. Bu görev, son derece yoz ve gaddar bir ork savaş beyi olan “Yıkıcı” Blackhand’e (Blackhand the Destroyer) düştü.
Blackhand’in komutasındaki Orda, gücünü ilk olarak saf draeneilar üzerinde sınadı. Birkaç ay içinde Draenor’daki draeneiların neredeyse tamamı yok edildi. Orkların korkunç gazabından yalnızca dağınık bir avuç draenei kurtulabildi.
Zaferle sarhoş olan Gul’dan, Orda’nın gücünün tadını çıkardı. Yine de savaşacak bir düşman kalmazsa Orda’nın şanlı katliam iştahıyla bitmek bilmeyen iç çekişmelere düşüp kendini yiyip bitireceğini biliyordu.
Kil’jaeden ise Orda’nın sonunda hazır olduğunu gördü. Orklar artık Yakan Lejyon’un en büyük silahıydı. İblis, bildiklerini kendisini bekleyen efendisine aktardı. Sargeras da intikam vaktinin nihayet geldiğine karar verdi.
Kara Geçit’in (Dark Portal) açılmasına az kalmıştı.
Bu yazı, Blizzard’ın 2004’te yayımladığı History of Warcraft metninden yola çıkılarak yazılmıştır.
Bu bölüm ve WoW: Forever
Gul’dan, orkların şaman geleneğini silip yerine fel büyüsünü koymaya çalışmıştı. WoW: Forever’da ise ork karakterler iki yolu da seçebiliyor: Shaman ve Warlock, Orc’un sınıfları arasında. Forever bunlara yeni sınıf olarak Mage’i de ekliyor.
